1.  

Henneman of Heijmans  

 

Jos  Heijmans     Waanzin van de dag

 

Het was me het weekje wel. De aanslag in Nice en wat te denken van de coup in Turkije…
Het lijkt er sterk op dat er elke dag wel iemand op deze wereld is, die iets bedenkt waarmee hij de medemens zo veel mogelijk kan beschadigen ( en dit bij voorkeur uit laat voeren, door “ontheemde’ zielen, die niet beter weten en blijkbaar ook niets meer te verliezen hebben, noch te winnen)
Want wie bedenkt het… om met een vrachtauto in te rijden op een menigte feestende mensen, vrouwen, mannen en kinderen. Hoe ver ben je dan weg, hoe ver ben je dan van het padje af?
En misschien geldt dat ook wel een beetje voor de plegers van de coup in Turkije. Want hoe heb je jezelf niet overschat om aan te nemen dat dit een succes zou kunnen worden. Misschien onder het mom niet geschoten altijd mis, maar de prijs die daarvoor wordt betaald is niet misselijk. Honderden doden en een vrijbrief voor het zittende bewind (lees Erdogan) om de touwtjes nog maar eens aan te trekken. De brullende muis( Europa) kijkt toe en verroert zich niet. Wie niet beweegt, doet niks fout. In ons Nederlandse parlement wordt al geroepen dat als de doodstraf in Turkije wordt ingevoerd, dat het dan over en uit is met het overleg over toetreding. Over en uit met het touwtrekken met de bazen van de Brusselse Kermis, die ook wel EU wordt genoemd. Dus foei, eigen schuld als het niks wordt met het lidmaatschap van onze club. Blijkbaar realiseren de aanhangers en volgers van de directie van dit grootste grijze muizencircus ter wereld zich waarschijnlijk niet dat er even verderop
 ( in Amerika) er ook nog steeds staten zijn waar men er ook niet al te genadig met de bewoners van “the Death Row” wordt omgegaan. Meten met twee maten, daar zijn we soms meesters in en bovendien zijn het muizen en geen leeuwen die brullen. Muizen piepen alleen maar.
Het is maar net hoe het uitkomt. Als mensen ( lees; de belanghebbenden) het in de Verenigde Staten als wenselijk ervaren dat Jan en Alleman zich kan voorzien van schiettuig en zich daarmee zo af en toe( lees: met grote regelmaat) manifesteert om en passant toevallige passanten en toevallige aanwezigen al knallend het leven te ontnemen, houden we onze mond. Als er in Bagdad op de markt weer eens tientallen mensen het leven laten, zwijgen we. Als in Nice een tachtigtal levens wordt genomen, dan zijn we verontwaardigd en als er in Turkije honderden mensen omkomen tijdens een coup, dan zeggen we daar ook maar gemakshalve niet al te veel van. Alles is relatief. Alleen wat dichtbij is dat doet schijnbaar pijn. Wat ik bedoel, wat ons zo maar ook zou kunnen overkomen dat heeft impact en wat ver weg is, voelt vooralsnog niet als een echte bedreiging. De waanzin van de dag, bedacht achter een bureau in een chique kantoor, in donkere achterkamertjes in een achterstandswijk, in theehuizen of cafés, in dure restaurants of in grote villa’s in de bergen of in mansions in dure zwaarbewaakte wijken. De waanzin van de dag bedacht door mensen die zich mensen noemen, maar niet meer zijn dan gefrustreerde geesten, geïnfiltreerd in een omhulsel van vlees en bloed, wat wij een lichaam noemen en dat niet te onderscheiden is van de gewone man of vrouw. Verrotte geesten, gedreven en zelfzuchtig op zoek naar macht en overheersing. Dit zijn de geesten, die onze dagen zo rijkelijk vullen met geweld, bedrog en fraude en lak hebben aan de medemens en aan alles wat van (morele) waarde is.
Atleten gebruiken doping om te kunnen winnen. Voor wie? Voor zichzelf of voor de meerdere eer en glorie van diegenen die baat hebben bij het succes? Voor diegenen die deze successen aanvoeren als het resultaat van hun “goede” doen en laten. Hoe zuur is het voor de atleet, die zich een ongeluk heeft getraind om een paar honderdste van een seconde sneller te zijn dan de ander. Ik moet terug denken aan die Belgische veldrijdster met het motortje in het frame van haar fiets. Hoe naïef kun je zijn… En stel dat je wint, hoe slim ben je dan eigenlijk? En wie heeft dit bedacht en wie wordt er uiteindelijk beter van?
Maar ja, wereldleiders en regeringen, managers en bestuurders gebruiken omstandigheden en daar waar het nodig en wenselijk is wordt gemanipuleerd, worden de feiten verdraaid of net even anders ingekleurd. Dat bestaat al zolang de mensheid bestaat. Niets om trots op te zijn.
Ik was vorige week in de dierentuin en achterin een verblijf zat een jonge apenmoeder. Toen ze ons zag, kwam ze naar het raam, en toonde ze vol trots haar apenbaby. Zo’n fiere apenmoeder doet je de waanzin van de dag voor een moment helemaal vergeten. Mochten wij mensen inderdaad onze oer-oorsprong ontlenen aan de apen, dan is er nog voldoende hoop op een toekomst, die niet beheerst wordt door wrede idioten en egocentrische waanzinnigen. Nee, dan hebben we nog voldoende redenen om trots te zijn en kunnen we vol vertrouwen de nieuwe dag tegemoet zien.

 Jos Heijmans