Henneman of Heijmans  

 

Jos Heijmans   De  verbazing voorbij 3 

 De verbazing voorbij 3  I had a dream 

‘I had a dream.’ Tjonge, dat kan je wel zeggen. Ik doel hier niet op de legendarische woorden die Martin Luther King in augustus 1963 sprak. Nee, die zei, “I have a dream” en die was dus nog vol goede verwachting en hoop. Misschien wel tegen beter weten in, maar er zat in elk geval nog voldoende optimisme in zijn woorden.
Nee, ik had een andere droom en ik zal proberen de “hoogtepunten” te beschrijven, voor zover ik me die nog kan herinneren. Want zo gaat het nou eenmaal met dromen, en daar zijn het tenslotte ook dromen voor.

Het is 2025. De wereld heeft zich “aangepast” aan alle ontwikkelingen die zijn ingezet na het kiezen van Donald Trump tot president van de Verenigde Staten van Amerika. Trump is overigens sinds eind 2022 niet langer meer president. Nee, die heeft een van de hiaten in de cultuur van de Amerikanen op zijn eigen manier weggepoetst. Amerika is sindsdien een keizerrijk en Donaldus is de eerste keizer van dit keizerrijk. Keizer Donaldus de Eerste is de naam. Hij verkondigde een paar dagen voorafgaand aan zijn keizerschap op zijn eigen tv-zenders dat wat ze in elders in de wereld konden, zoals bijvoorbeeld in Italië in de tijd van Nero en Caesar ( daar had hij een boekje over gelezen), dit vanzelfsprekend ook in de VS mogelijk moest zijn. “America is the greatest” riep hij luidkeels na de deze mededeling. Een paar dagen later kondigde hij per decreet zijn keizerschap af. Met één simpele handtekening was het geregeld. “As simple as that”. Een handvol tegenstaanders wilde nog wel inspraak, maar men heeft na een kort protest niets meer van ze gehoord. Een man met lange onverzorgde haren die namens deze groep hun statement in het televisieprogramma “Nothing New Today” wereldkundig mocht maken, bleek vlak na de uitzending op een lange “vakantiereis” te zijn gestuurd.
Een toevallige passante (die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was) vertelde dat er mannen in witte pakken in auto´s met geblindeerde ramen de man hadden meegenomen en volgens de buurvrouw van de man, die werd geïnterviewd door een reporter van “Trump’s Time Line” zijn de kinderen en vrouw van de man even later thuis opgehaald en weggevoerd. Waarschijnlijk ook op vakantie, meende de onafhankelijke reporter hieruit af te moeten leiden. De buurvrouw vertelde ook nog tegen de reporter dat ze het niet had verwacht, maar benadrukte dat ze het achteraf toch wel rare mensen vond. De familienaam, die tamelijk exotisch klonk gaf eigenlijk al aan dat het niet helemaal pluis kon zijn.
Enfin, keizer Donaldus de Eerste, had direct na zijn decreet zijn collega en persoonlijke vriend Tsaar Wladimir uitgenodigd in zijn Witte Huis en ze hadden samen de pers te woord gestaan. De nationale pers weliswaar, omdat de buitenlandse pers in de ogen van keizer Donaldus volstrekt onbetrouwbaar was en deze opvatting werd van harte gedeeld door Tsaar Wladimir. Deze laatste bevestigde nog maar eens dat de Russische en de Amerikaanse pers, sinds dat ze werden geleid door de nationale geheime diensten, duidelijker en vooral ook helderder in hun berichtgeving waren geworden. De feiten sloten veel beter aan bij de filosofie die beide leiders voorstonden. De Tsaar legde uit dat zijn volk al jaren zijn betrouwbare berichtgeving volgde en hij hoopte van harte dat de Amerikaanse burgers hier ook hun voordeel mee zouden doen, voor zover dat nog niet het geval was. De pas uitgeroepen nieuwe koningin van Engeland was ook uitgenodigd. Theresa de Eerste moest helaas verstek laten gaan omdat er vervelende ongeregeldheden waren op het vaste land van Europa. De Engelsen hadden daar veel last van en Queen Theresa vond dat ze op haar post moest blijven. De Keizer en de Tsaar hadden haar indertijd alle succes toegewenst, al was het in eerste instantie niet helemaal hun eerste keus geweest. Ze hadden eigenlijk liever een “King” gezien, maar blijkbaar was er in het hele koninkrijk geen vent te vinden die de competitie met Theresa aankon. De ongeregeldheden waren overigens ontstaan doordat tijdens het oversteken van het kanaal een aantal sloepen met “ontvluchters” was gezonken en volgens een woordvoerder van Queen Theresa was de intolerante opstelling van de EU hiervan de oorzaak, vooral ook omdat de EU stelselmatig deze “ontvluchters” terugstuurden naar Engeland. Dat was het door Brussel ingezette beleid na de Brexit. “Eenmaal er uit, dat blijft eruit,” (voor wie dan ook) was het motto.
Omdat de zeven meter hoge muur die om het Britse eiland was gebouwd een succesvolle terugkeer uitsloot, waren de sloepen gaan “dobberen”. En zelfs Engelse sloepen “rulen” niet altijd zonder meer “the waves”. Bovendien was Schotland na het verlaten van het Verenigd Koninkrijk net even een kust te ver. De muur was overigens gebouwd door een consortium van twee grote aannemers. Volgens een onderzoekscommissie van de EU was het er bij aanbesteden van de bouw volstrekt illegaal aan toe gegaan, vooral door het uitsluiten van een groep van Europese bouwers. Want ondanks de bekoelde relatie tussen de EU en de Britten, werd er door de Europeanen toch wel brood gezien in het bouwen van dit soort muren. De uiteindelijke bouwers (RusAmConstruct, kortaf RAC) hadden volgens de Queen een uitstekende reputatie, vooral in het bouwen van kilometerslange muren. Met succes was door de RAC een muur langs de grens van Mexico gebouwd. En ook Oekraïne was ondertussen ommuurd. In Syrië was een proefmuur dwars door Damascus gebouwd met als voorbeeld de muur van Berlijn. Overigens verklaarde Donaldus bij het in gebruik nemen van de Damascusmuur dat het neerhalen van de Berlijnse muur als een van de grootse leugens van het Westen moest worden beschouwd. De Berlijnse muur stond er volgens hem nog wel degelijk, en alleen de beide Duitslanden waren voor het oog van de wereld samengevoegd. En daarom leek het net of de muur was verdwenen. Keizer Donaldus heeft video’s en foto’s van het neerhalen van de muur van Internet laten verwijderen. Hij veroordeelde de gemanipuleerde plaatjes en beschuldigde de Duitse Sicherheitsdienst van het constant verdraaien van feiten. Hij suggereerde dat de EU en hun geheime diensten David Copperfield en de Nederlander Hans Klok de opdracht hadden gegeven om de Muur te laten verdwijnen. Angela M. was volgens Donaldus het brein achter deze misleiding en tegelijkertijd verkondigde hij daarbij dat het hier ook weer de sluwheid en geslepenheid van het vrouwelijke geslacht was, dat de gewone burger steeds op het verkeerde been probeerden te zetten. Donaldus pleitte dan ook van minder “deciding females” Overigens had men in Duitsland (volgens de keizer) een rijke ervaring met verdwijntrucs en hij wees op de truc die in 1933 door ene Marinus van der Lubbe in opdracht was uitgevoerd met het doel de Reichstag in rook op te laten gaan. Dat dit toevallig ook weer een inwoner uit het land was waar enkele jaren geleden door ene Lubach op slinkse wijze was geprobeerd om zand in zijn keizerlijke de ogen te strooien door valse videoboodschappen via internet te verspreiden waarin deze Lubach probeerde Donaldus’ sympathie te winnen voor dat ministaatje dat door dit onbetrouwbare sujet “the Netherlands” werd genoemd. Een landje, dat totaal verdeeld werd door het grote aantal politieke stromingen, zelfs zoveel dat de katten er geen brokken meer van lusten. Volgens Keizer Donaldus was er in dat landje maar één vent, die daar het koningschap zou moeten opeisen. Hij noemde de naam “Wilbur”, wie dat ook moge zijn. Overigens was Keizer Donaldus dat kleine staatje aan de Zuiderzee door zijn verdeeldheid misschien nog wel een grotere bedreiging dan bijvoorbeeld de Islam of IS. Keizer Donaldus vertelde dat hij ook had vernomen dat die Nederlanders al eens hadden geprobeerd om New-York om te dopen tot New-Amsterdam. Dat was weliswaar al wat langer geleden, maar toch… het gaf maar eens aan waar dat volk toe in staat was. Donald wist niet meer exact wanneer dit incident had plaatsgevonden, maar hij dacht in de gauwigheid dat het wel eens tijdens de het presidentschap van president Monroe kon zijn geweest. Monroe had even niet opgelet omdat de man druk was met andere interne probleempjes. Donaldus vroeg zich ook af of deze Monroe, misschien een vroeger familielid van die Marilyn kon zijn geweest, die indertijd met een van die fellows van Kennedy ’s wat “around” had “gefoozeld”. Ach, een man mag weleens een keertje even naast de pot piesen. Dat maakt hem zo gewoon en aimabel. Een keizer heeft daar niet zo’n last van, omdat die verheven is boven dit soort aardse zaken. Voor een keizer stelt zo’n avontuurtje niet meer voor dan een flauwe glimlach, een frons, een vriendelijke knik. Zijn vriend de tsaar was het roerend met hem eens.
Het laatste beeld dat ik heb is dat beide heersers na de persconferentie hand in hand naar binnen wandelden, terug naar de schaak- en spelletjeskamer van het Witte Huis.

Ik vond mezelf aan het einde van deze “droom” totaal gedesoriënteerd naast mijn bed. Ik had geprobeerd uit het vliegtuig te springen dat op de terugweg was van New York naar Amsterdam. Ik was geweigerd in Amerika. Ik had een Nederlands paspoort en ik was daarmee op voorhand ongewenst, en dat kwam door Lubach en Klok en van der Lubbe werd mij verteld.
Ik vraag me nu al dagenlang af waarom ik in hemelsnaam eigenlijk naar Amerika wilde.

Jos Heijmans