De 133 gedachtenkronkels van de wonderlijke Boris Borowitsj

 

Kronkel  116  Berusting

Het is bijna vier jaar geleden dat Francis is overleden. Boris heeft de laatste  jaren aan zich voorbij zien gaan en leeft een teruggetrokken leven in zijn appartement. Hij heeft nauwelijks contact met zijn buren en komt alleen de deur nog uit om wat boodschappen te doen. Hij realiseert zich maar al te goed dat hij eenzaam is, maar hij heeft zich daar bij neergelegd. Ondanks zijn matige gehoor, kan hij urenlang genieten van klassieke muziek en opera. Schilderen doet hij niet meer, ook al omdat zijn ogen slechter zijn geworden en zijn handen niet meer stabiel genoeg zijn om de penselen goed te kunnen hanteren. Hij heeft een oude computer op de kop weten te tikken, zodat hij weliswaar met kunst en vliegwerk, zijn gedichten kan blijven schrijven.

 

Berusting

 

Als zoveel ongemerkt aan mij voorbij gaat

En elke dag steeds hetzelfde lijkt

En niets meer anders is dan de dag ervoor

Als de avond niet meer de avond is

En het niet uitmaakt dat het donker wordt

Als tijd niet langer meer telt

En ik niet meer denk in jaren, weken, en uren

Dan heb ik gevonden wat ik zocht

En koester ik alles wat ooit is geweest

 

 

 

han meijs